Trots dat ik sinds een maand oma ben, wil ik graag met je terugblikken naar die dag. Omdat ik een trainingsdag had verwisseld, zou ik die zaterdag vroeg trainen en daarna lekker ontspannen in de sauna. Tijd voor mezelf en even niks. Maar dat liep dus anders. Mijn schoonzoon belde me die zaterdagmorgen vroeg uit bed met de vraag of ik direct naar het ziekenhuis wilde komen want mijn dochter, ruim over haar uitgerekende datum, ging bevallen.

Zorgen voor jezelf staat bij mij hoog in het vaandel, dus ik at rustig mijn ontbijt en ongeveer 35 minuten later zat ik op de fiets naar het ziekenhuis.

Dat ik die dag in een rollercoaster zou belanden wist ik toen nog niet, want er ging niets zoals gepland. Met ook hele mooie momenten dat ik er voor mijn dochter kon zijn. Er waren vele besluiten te nemen. Wat is dan wijsheid en hoe fijn is het dat er dan hulp is? Mijn schoonzoon en ik werkten als team: om beurten masseren, tegendruk geven, haar knuffelen bij tegenslag, want geloof me, ze kreeg het niet cadeau.

Bewegen is mijn uitlaatklep en een manier dat ik zorg voor mezelf. Zo breng ik rust in de hectiek. Op momenten dat ik even weg kon, deed ik een trappenhuis training. Vanaf de 10^e naar beneden en dan in 1x gelijk weer omhoog. Een best pittige workout, maar voor mij ook even heerlijk ontspannend. Tussendoor deed ik op de kamer yoga, squats, lunges, push-ups en bij die laatste keek de zuster toch heel raar toen ik van achter het bed vandaan omhoogkwam. Wat zal ze gedacht hebben 😉 Zo maakte ik een aangepaste versie van mijn trainingsdag.

In de middag was het moment van de ruggenprik en ik ging met mijn dochter mee. Met een charmant pak en al over mijn kleding heen, incl. haarnetje en al. En wat deed mijn meissie het ongelofelijk goed. We hadden mazzel met een humoristische anesthesist. Na de ruggenprik mocht mijn dochter haar bed niet meer uit en de zuster wilde de gymbal weghalen zodat we wat meer ruimte hadden. Toen zei mijn dochter lachend: “Nou daar is mijn moeder niet blij mee want die zit er graag op.” Daar had ze een goed punt. Op z’n bal kun je nog actief zitten en een beetje bewegen, want dat wordt op een stoel toch iets lastiger. Gelukkig hebben we ook zo nu en dan heel hard gelachen, dat houdt het ook een beetje luchtig.

Om 23:00 uur werd mijn dochter naar de OK gereden voor een keizersnede. En ja, inmiddels viel ik ook om van de slaap, mare je bent sterker dan je denkt. Rond 00:40 kwamen ze alle 3 terug, de tranen stroomden over mijn wangen van blijdschap en opluchting. Zo mooi om “mijn” kleine meissies te zien. Wat een emotionele rollercoaster! Toen ik mijn kleindochter in mijn armen hield, maakte dat de hele dag goed. Wat een poppetje en prachtige helblauwe ogen die me verwonderd aankeken. Er was alleen maar liefde, zo’n bijzonder moment! En wat hebben mijn schoonzoon en dochter het ongelofelijk goed gedaan.

Om 02:30 uur ging ik weg. Toen ik naar beneden wandelde en via de spoedeisende hulp naar buiten moest, begon het spel om mijn fiets te vinden. Want waar was de hoofdingang? Onderweg kwam ik mensen tegen die naar de spoedeisende hulp wilden en zo hebben we elkaar op weg geholpen. Wat een avontuur.

Yes, kwart over drie: thuis in mijn eigen bed. De relaxte dag die ik voor ogen had, werd een rollercoaster. Had ik die willen missen? Nee zeker niet! Het was stressvol en toch, door te kijken naar wat wel kon, kon ik flexibel meebewegen. Ik heb 4 dagen spierpijn in mijn kuiten gehad, wellicht had ik de trappenhuis training ook geen 5x moeten doen 😉

Een stressvolle situatie heb je niet altijd in de hand, wel de manier waarop jij er mee omgaat. Blijf jij in de stress of zorg je voor jezelf met “Go with the flow” en kijk je naar wat er wel kan?

Hoe is dat bij jou?